Włączanie zasobów i aktywności wspomaganych technologią do programów nauczania na uczelniach wyższych wymaga restrukturyzacji programów dydaktycznych. Aby osiągnąć efekt synergii, tradycyjne metody powinny zostać zastąpione podejściami bazującymi na aktywnym uczeniu się, oferującymi studentom innowacyjne, angażujące i oparte na współpracy sposoby zdobywania wiedzy, dostosowane do wymogów współczesnego społeczeństwa. Wirtualna rzeczywistość (VR) należy do tych nowości technologicznych, które mają potencjał przekształcania edukacji w interaktywne i immersyjne środowisko nauki. Artykuł bada, czy wprowadzenie zasobów i aktywności opartych na VR do dydaktyki uniwersyteckiej może, według studentów, zwiększyć ich zainteresowanie dogłębnym zrozumieniem złożonych zjawisk oraz czy może przełożyć się na większe zaangażowanie i lepsze osiąganie efektów kształcenia. Wyzwania związane z wdrażaniem materiałów edukacyjnych wykorzystujących VR analizowane są na podstawie ankiety, w której wzięli udział studenci studiów inżynierskich i magisterskich Politechniki Gdańskiej, przeprowadzonej w czerwcu i lipcu 2025 roku.

Postrzegana użyteczność (PU) jest jednym z najważniejszych czynników akceptacji technologii, ponieważ silnie wpływa zarówno na intencję korzystania, jak i faktyczne wykorzystanie technologii. Ponieważ duże modele językowe (LLM), takie jak ChatGPT, są coraz częściej wykorzystywane w szkolnictwie wyższym, istotne jest zrozumienie, jakie czynniki wpływają na postrzeganie przez studentów użyteczności LLM w uczeniu się akademickim. Na podstawie Modelu Akceptacji Technologii (TAM) niniejsze badanie analizowało rolę relewancji dla uczenia się akademickiego, postrzeganej przyjemności oraz postrzeganej łatwości użycia (PEOU) w kształtowaniu postrzegania przez studentów użyteczności LLM. W badaniu uczestniczyło 102 studentów z uniwersytetu w Chorwacji. Dane przeanalizowano z wykorzystaniem korelacji rang Spearmana oraz analizy regresji wielorakiej. Analiza korelacyjna wykazała, że wszystkie trzy czynniki były istotnie statystycznie dodatnio skorelowane z postrzeganą użytecznością LLM. Jednak analiza regresji wykazała, że tylko relewancja dla uczenia się akademickiego oraz postrzegana przyjemność korzystania z LLM w procesie uczenia się były istotnymi pozytywnymi predyktorami, podczas gdy postrzegana łatwość użycia odgrywała mniejszą rolę. Razem te dwie zmienne wyjaśniły 71,8% wariancji w postrzeganiu przez studentów użyteczności LLM. Wyniki podkreślają znaczenie identyfikacji czynników kształtujących postrzeganie użyteczności LLM, ponieważ są one ważnym predyktorem intencji korzystania z technologii. Uzyskane wyniki sugerują, że istnieje potrzeba opracowania narzędzi opartych na LLM, które będą pedagogicznie relewantne i angażujące dla studentów oraz które mogą stanowić wytyczne dla ich skutecznej integracji w szkolnictwie wyższym.