Niniejszy artykuł dotyczy historii nauczania języka polskiego i programu dla polskich gimnazjów w roku szkolnym 1934/1935. Po pierwsze, autor zwraca uwagę, że w procesie kształcenia nauczycieli języka polskiego niewiele czasu poświęca się historii dydaktyki. Niemniej jednak wiele zagadnień, jak np. celibat nauczycielek na Śląsku w latach 1926-1938, może być interesujących dla studentów, a także motywujących zawodowo. Analiza programu nauczania obejmuje: cele edukacyjne, zgodne z ogólnym modelem oświaty okresu międzywojennego, program nauczania, treści kształcenia (lektury), metody i strategie wychowawcze oraz wytyczne do analizy tekstów literackich, które uwzględniają trzy czynniki: teleologiczny, psychologiczny i obiektywny (immanentny). Analiza ta obejmuje niektóre sugestie programu nauczania dotyczące integracji nauczanego materiału, korelacji międzyprzedmiotowej i regionalizacji. W artykule przedstawiono innowacyjność programu nauczania w dziedzinie edukacji literackiej oraz korzenie współczesnych programów kształcenia literackiego dla gimnazjów w praktyce szkolnej okresu międzywojennego.