Artykuł rozpoczyna się od omówienia celów i znaczenia uczenia się na pamięć tekstów literackich. Następnie autorka dokonuje przeglądu wybranych programów nauczania języka polskiego dla nowo zreformowanych szkół podstawowych. Na tym tle przedstawia wyniki własnych badań opartych na ankietach skierowanych zarówno do nauczycieli języka polskiego, jak i do uczniów. Badania te pozwoliły na sporządzenie list frekwencyjnych tekstów uczonych się na pamięć, ukazanie motywacji wyboru, preferencji nauczycieli i uczniów oraz sposobów wykorzystywania tych tekstów w praktyce szkolnej. W podsumowaniu autorka stwierdza, że nauka tekstów literackich na pamięć może zachęcić uczniów do częstszego sięgania po lekturę.