Celem artykułu jest przedstawienie problematyki funkcjonowania ucznia z zaburzeniami rozwoju koordynacji (dyspraxią) na lekcjach języka polskiego.
W oparciu o analizę materiału językowego (próba obejmowała wybrane działania z zakresu edukacji polonistycznej: techniki opanowywania umiejętności czytania i pisania, a także kompetencje komunikacyjne i językowe związane z tworzeniem wypowiedzi ustnych i pisemnych) oraz literaturę przedmiotu, zaprezentowano trudności, z jakimi borykają się dzieci z zaburzeniami motorycznymi o podłożu sensorycznym.
Omówione badania kliniczne wskazują na deficyty w przetwarzaniu bodźców wzrokowych i słuchowych, wynikające z ich czasowej desynchronizacji z modalnościami dotykowo-proprioceptywno-kinestetycznymi. Problemy, z jakimi spotykają się osoby z dyspraxią podczas mówienia i czytania, wynikają z niedostatecznego opanowania wzorca dźwiękowego lub wzrokowego wyrazu oraz niewystarczającej pamięci słuchowo-wzrokowo-sensoryczno-ruchowej.
English
Język Polski