https://doi.org/10.31261/SSHT.2024.57.2.04
Płodność i prokreacja powszechnie uważane są za zjawiska zupełnie oczywiste i naturalne. Pragnieniem większości par małżeńskich jest posiadanie potomstwa. To pragnienie posiadania dziecka jest spotęgowane w przypadkach par małżeńskich dotkniętych niepłodnością czy bezpłodnością. Rodzi się wówczas wiele pytań: Czy tacy małżonkowie są zwolnieni z realizacji małżeńskiej płodności? Czy będą w stanie oprzeć się pokusie in vitro? A może jest dla nich jeszcze jakaś szansa?
Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na istotny problem małżonków pragnących potomstwa, a nie mogących go posiadać z powodu trwałej bezpłodności i niechcących poddać się procedurze in vitro. Najpierw zostanie zwięźle opisane bolesne doświadczenie bezpłodności w małżeństwie. W następnej kolejności omówione zagadnienie nazwane przez papieża Franciszka płodnością „poszerzoną”, obejmującą adopcję i rodzinę zastępczą. W końcu zostanie zwrócona uwaga na inne formy realizacji płodności „poszerzonej”, a mianowicie, na perspektywę życia małżonków bez dziecka. Realizacja płodności „poszerzonej” jawi się zatem jako wyzwanie dla bezpłodnych małżonków. Inspiracją do przedstawienia podjętej problematyki jest adhortacja papieża Franciszka „Amoris laetitia”.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Tom 57 Nr 2 (2024)
Opublikowane: 28.06.2025

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.