W 1945 roku po wydaniu szeregu rozkazów i aktów prawnych Związek Sowiecki zapewnił sobie możliwość przejęcia wielu urządzeń przemysłowych znajdujących się na terenie Górnego Śląska oraz Zagłębia Dąbrowskiego. Lokalne hutnictwo żelaza i cynku było jedną z bardziej poszkodowanych branż w wyniku grabieży sowieckich. Równocześnie z trwającymi demontażami ukrywano ten fakt i tworzono nową wersję wydarzeń, według której sprawcą dewastacji miejscowego przemysłu byli wycofujący się Niemcy.

Tężec jest zakaźną, ale niezaraźliwą chorobą wywoływaną przez laseczkę tężca (Clostridium tetani). Choroba ta występowała i występuje na całym świecie, a najstarsze wzmianki na jej temat pochodzą ze starożytności. W tekstach antycznych opisano tężec zarówno w odniesieniu do ludzi, jak i zwierząt. Etiologię, diagnozowanie oraz metody leczenia tej choroby u koni opisali Pelagoniusz, Wegecjusz Renatus oraz autor pracy Mulomedicina Chironis. Przy określaniu przyczyn tężca u zwierząt i sposobu jego leczenia starożytni bazowali na teorii humoralnej. Dosyć powszechnie wierzono, że chorobę u koni wywołuje wychłodzenie organizmu, w związku z czym leczenie bazowało na stosowaniu leków rozgrzewających. Współcześnie wiadomo, że wskazane przez antycznych weterynarzy przyczyny choroby nie były prawidłowe, lecz zgodne z ówczesnym stanem wiedzy medycznej i weterynaryjnej.