W książce La Mirada de Humilda (2022), kolumbijski pisarz Alonso Sánchez Baute opisuje historię swojej czternastoletniej przyjaźni z Humildą, psem rasy West Highland white terier. Jest to powieść wspomnieniowa o dwóch istotach, które się obserwują, wspierają i kochają, i które pewnego dnia muszą się pożegnać. Celem niniejszego artykułu jest zbadanie, w jaki sposób książka Sáncheza Baute może kształtować zaangażowanie czytelnika w tekst, w jaki sposób sprzyja poczuciu symulacyjnej empatii, umożliwiając czytelnikom emocjonalne połączenie się z doświadczeniami psa i relacją człowiek-pies przedstawioną w powieści; w jaki sposób zwiększa emocjonalną głębię i atrakcyjność historii, oferując unikalny wgląd w więź międzygatunkową. Aby zgłębić wyżej wymienione tematy, przeanalizowany zostanie wpływ gatunków towarzyszących na człowieka, a także ich komunikacja i proces żałoby po śmierci psa.