Film IO Jerzego Skolimowskiego, który miał premierę na 75. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w maju 2022 roku i został nagrodzony przez jury, przyciągnął uwagę mediów oraz środowisk prozwierzęcych. Produkcja oferuje unikalną perspektywę, opowiadając globalną podróż osła i ukazując przygody oraz niesprawiedliwości, których źródłem są ludzie. Skolimowski stosuje rozmaite zabiegi narracyjne i stylistyczne, których celem jest uczynienie z IO bohatera reprezentującego interesy zwierząt pozaludzkich i promującego ekologiczną wrażliwość.
Media uznały film za manifest praw zwierząt, podczas gdy sam reżyser wyraził chęć wzbudzenia emocji widzów i protestu przeciwko przemocy wobec zwierząt. W przeciwieństwie do tego podejścia, niniejsza analiza koncentruje się na badaniach odbioru, by uchwycić, jak film postrzegany jest przez zwykłych widzów. Artykuł opiera się na triangulacji metod badawczych: analizie filmu, dyskursu krytycznofilmowego oraz odbioru przez widownię niespecjalistyczną. Jego fundamenty teoretyczne czerpią zarówno z filmoznawstwa, jak i studiów nad zwierzętami. Tekst zestawia intencje reżyserskie, medialny odbiór oraz uznanie krytyków z perspektywą dorosłych widzów, badając wpływ takich technik, jak antropomorfizacja, na zaangażowanie emocjonalne. Dwa wywiady fokusowe ukazują różnice w ocenie społecznego znaczenia filmu oraz jego oddziaływania pomiędzy widownią specjalistyczną a ogólną.