Artykuł podważa antropocentryzm w kognitywistyce porównawczej, gdzie granice metod badawczych często mylnie utożsamia się z faktycznymi granicami poznania zwierząt. Liniowy model ewolucji (scala naturae) oraz dążenie do odnajdywania wyłącznie ludzkich cech utrudniają rzetelną ocenę neurobiologiczną i etyczną. Odwołując się do nieliniowej „przestrzeni możliwych umysłów” oraz inteligencji osadzonej (ilustrowanej badaniami nad trzmielami i ośmiornicami), artykuł proponuje nową „skrzynkę narzędziową” (m.in. signature testing i failure points). Narzędzia te przesuwają punkt ciężkości z demonstrowania sukcesów na systematyczne mapowanie limitów poznawczych. Przyjęcie podejścia adekwatnego dla gatunku (species-adequate approach) zamiast miar antropocentrycznych umożliwia wiarygodne zrozumienie unikalnych sposobów, w jakie zwierzęta postrzegają własny świat.