Celem niniejszego artykułu jest analiza najważniejszych założeń oraz strategii egzegetycznych stosowanych przez przedstawicieli tak zwanych inwektywistycznych interpretacji filozofii Ksenofanesa. Obok modeli imputowania na stanowisko poety sceptycyzmu lub empiryzmu, stanowią one trzecią grupę możliwych sposobów odczytywania fragmentu B 34 Kolofończyka. Pokazane zostanie, gdzie szukać słabych stron proponowanych przez przedstawicieli rozumienia B 34 jako inwektywy argumentów oraz w jakim sensie interpretacje te mogą przyczynić się do pogłębienia rozumienia nowatorskiej koncepcji filozofii Ksenofenesa, zwłaszcza w kontekście rozwoju indywidualistycznej poezji archaicznej. Wskazana zostanie również potrzeba dalszych badań, w których uwzględni się kluczową dla interpretacji inwektywistycznych kwestię pozytywnego składnika filozofii poety.

Celem artykułu jest odsłonięcie najważniejszych założeń platońskiego namysłu nad sztuką i skonfrontowanie ich z problematyką w kulturze współczesnej. Wykorzystane zostały analizy wybranych krytyków  i teoretyków sztuki oraz filozofów, którzy łączą zagadnienia estetyczne z szerszym kontekstem społecznym (C. Bell, J. Rancière, A. Badiou, T. Adorno, A. Danto). Charakterystyka kryzysu we współczesnym Świecie Sztuki stanowi przygotowanie „dialektyki twórczości”. Odpowiedzią na postulat banicji sztuki (Państwo, 607a-c), a następnie jej  obrony, jest refleksja w II i III księdze Praw. Charakterystyka „basanistycznej pedagogiki” (William Altman) ułatwić ma zrozumienie znaczenia hiperboli w platońskich dialogach. W zakończeniu wskazane są miejsca, które antycypują krytykę artystyczną o charakterze immoralistycznym (Hippiasz Większy, Fileb, Sofista, Parmenides, Protagoras).    

Problem tożsamości dopiero od niedawna stał się przedmiotem zainteresowania badaczy. Przyczyn, które sprawiły, że tożsamość stała się problemem, jest wiele. Jednakże wszystkie one skupiają się na transformacji życia zbiorowego w cywilizacji współczesnej, w której istotnej zmianie uległa więź jednostki ze zbiorowością. Tożsamość jednostki w społeczeństwach tradycyjnych nie była problematyczna. Natomiast zmiana samoidentyfikacji jest znamieniem nowoczesności, jest także zapowiedzią kryzysu tożsamości jednostki.  Następuje spadek autorytetu tradycyjnych instytucji kultury i ekspansja wzorów tożsamości konsumenckiej. Analizując zmiany kulturowego kontekstu tożsamości należy zdawać sobie sprawę z aktualności tego dylematu. Współczesne społeczeństwa zostały poddane procesom globalizacji. Rozpadły się dotychczas preferowane hierarchie wartości a jednostkom coraz trudniej dokonać wyboru własnej tożsamości.

W niniejszym artykule badam zastosowanie kategorii powtórzenia rozważanej w pismach filozoficznych Sørena Kierkegaarda w psychoanalitycznym nauczaniu Jacques'a Lacana zawartym w transkrypcji jego wykładów Seminaria oraz tomie Écrits. Najpierw prezentuję, w jaki sposób Lacan wyjaśnia działanie symptomu neurotycznego, wykorzystując opozycję wspomnienia i powtórzenia rozwijaną przez Kierkegaarda. Następnie pokazuję, jak nawiązania do Powtórzenia Kierkegaarda towarzyszyły w rozwijaniu koncepcji trzech porządków RSI przez Lacana. Na koniec podsumowuję ewolucję zebranych stanowisk teoretycznych Lacana względem zjawiska powtórzenia w kontekście kliniki psychoanalitycznej oraz ich związki z pojęciem powtórzenia obecnym w filozofii Sørena Kierkegaarda.

The Polish translation titled Philosophy is part of the philosophical notebooks of Anthony Ashley Cooper, the Third Earl of Shaftesbury (1671–1713). Alongside other passages that explore nature, goodness, and beauty, it summarizes the reflections developed during Shaftesbury’s time in the Netherlands. His opposition to religious fanaticism, emphasis on interpersonal bonds, and engagement with social and political issues position him as a thinker associated with Enlightenment thought. However, this article argues that the author of Characteristics of Men, Manners, Opinions, Times was more closely aligned with ancient philosophical ideals. For Shaftesbury, philosophy was not primarily a theoretical inquiry into nature or human beings; rather, he regarded it as a practical guide to life – one that shapes fundamental human choices and cultivates a sound understanding of values.