Baśń Andersena Psyche oraz powieść Iselin i wilkołak autorstwa współczesnej norweskiej pisarki łączy obecność motywów i tematów mitologicznych, m.in. opowieści o Psyche. To jeden z powodów, dla których oba teksty zostały zestawione i omówione w jednym artykule. Drugim powodem są odmienne, ale równie wartościowe walory obu utworów, które — jak sugeruje autorka — mogłyby znaleźć się na liście lektur w szkołach średnich i na studiach.
W artykule przeanalizowano i zinterpretowano baśń Andersena z 1861 roku, ukazując kontekst jej powstania, sposób narracji oraz postać głównego bohatera — włoskiego rzeźbiarza. Autorka interpretuje tekst jako refleksję Andersena nad ludzkim życiem, biologiczną i psychiczną naturą człowieka, aktem twórczym, przemijaniem i sławą, urokiem świata oraz pięknem sztuki.
Omawiając powieść Iselin i wilkołak, autorka artykułu wskazuje, w jaki sposób Hauger próbuje przekonać młodych czytelników, że mogą przeciwstawić się fascynacji złem, przemocy i prześladowaniom rówieśniczym, a także że nie muszą wstydzić się dobroci, czułości czy miłości. Zwraca również uwagę na odniesienia powieści do baśni — m.in. Królowej Śniegu, mitu o Amorze i Psyche oraz tragedii Romeo i Julia Szekspira.
Autorka zaznacza, że w obu tekstach odnaleźć można motywy nawiązujące do mitologii, dzieł sztuki i literatury, które korespondują ze stanami psychicznymi bohaterów, wzbogacają treść intelektualną utworów i wzmacniają ich przesłanie.
English
Język Polski