Od numeru 2/2026 czasopismo „Prawne Problemy Górnictwa i Ochrony Środowiska” publikuje artykuły wyłącznie w języku angielskim. Celem tej polityki jest zwiększenie międzynarodowej widoczności czasopisma, poszerzenie grona odbiorców oraz wzmocnienie współpracy naukowej na poziomie międzynarodowym.

WYTYCZNE OGÓLNE

• tekst artykułu powinien liczyć od 20 000  do 35  000 znaków ze spacjami, razem z przypisami; w szczególnych przypadkach Redakcja może dopuścić do publikacji teksty niespełniające tego wymogu;
• czcionka: Times New Roman 12, interlinia 1,5, pierwszy wiersz wcięty na 1,25 centymetra, tekst wyjustowany;
• format pliku: DOC, DOCX, RTF;
• tekst powinien być podzielony na części wyróżniane śródtytułami. Wszystkie śródtytuły muszą być ponumerowane i wytłuszczone;
• należy stosować wyłącznie przypisy dolne (Times New Roman 10, interlinia 1,0);
• w przypisach zawsze korzystamy ze skrótu „s.”, nie „str.”;
• każdy przypis należy zakończyć kropką;
• należy wyłączyć opcję podziału wyrazów;
• nazwy czasopism zawsze należy zapisywać w całości i unikać stosowania nawet powszechnie znanych skrótów;
• skrót: „Zob.” stosujemy wtedy, kiedy naszą intencją jest poszerzenie podawanych informacji. Skrót „Por.” stosujemy wtedy, kiedy naszą intencją jest komparatywne lub kontrastywne zestawienie podawanych informacji z innym źródłem.
• jeśli autor artykułu ze źródła internetowego jest nieznany, należy opuścić tę informację i rozpocząć przypis od podania tytułu źródła. Jeśli nie da się określić również tytułu, wystarczy podanie samego adresu z datą dostępu;
• przywołanie w przypisie dolnym literatury zapisanej cyrylicą następuje w oryginalnej pisowni [dopiero w bibliografii załącznikowej należy dokonać transliteracji].

 Zasady cytowania

Przypisy należy przygotować w formie przypisów dolnych, wedle niżej podanych wskazówek i przykładów (system oksfordzki) 

1. Opisy bibliograficzne publikacji zamieszczone w przypisach powinny odpowiadać opisom, które znajdują się w bibliografii.

2. Bibliografia powinna zawierać wszystkie pozycje przywołane w przypisach.

3. Podstawowe wzory opisów bibliograficznych w przypisach:

– książka autorska:

 E. Jarosz, Wybrane obszary diagnozowania pedagogicznego, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2001. 

– praca zbiorowa (nazwisko redaktora podaje się w formie mianownika):

 Kultury i krajobrazy pamięci, red. M. Dziewierski, B. Pactwa, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2020. 

– opracowanie zamieszczone w pracy zbiorowej (należy podać zakres stron):

 B. Tarnowska, „Dym koloru ochry”. Jerozolima Andrzeja Buszy, w: Kontynenty, T. 1, Studia i szkice o twórczości Andrzeja Buszy, red. M. Kisiel, J. Pasterski, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice–Rzeszów 2019, s. 83–104.  

– opracowanie zamieszczone w czasopiśmie (należy podać zakres stron):

A. Więcek-Gigla, Rewolucje Mieczysława Szczuki, „Śląskie Studia Polonistyczne” 2020, nr 2 (16), s. 1–10, https://doi.org/10.31261/SSP.2020.16.01.

 K. Trzeciak, Materialistyczna krytyka literacka – niedokończony projekt, „Śląskie Studia Polonistyczne” 2018, nr 2 (12), s. 167–180. 

–  tekst opublikowany na stronie internetowej (jeśli tekst został opatrzony datą publikacji, to należy ją podać; obowiązkowe jest podanie hiperłącza oraz – w nawiasie kwadratowym – daty dostępu):

B. Piątkowska-Borek, Czarna dziura jest naprawdę bardzo blisko Ziemi. Nowe odkrycie naukowców Europejskiego Obserwatorium Południowego (EOS), Wirtualna Polska, 8.05.2020, https://wiadomosci.wp.pl/czarna-dziura-jest-naprawde-bardzo-blisko-ziemi-nowe-odkrycie-naukowcow-europejskiego-obserwatorium-poludniowego-eos-6508412819375745a [dostęp: 17.02.2021]. 

5. Nazwisk nie wyróżnia się innym krojem czcionki (nie stosuje się kapitalików ani rozstrzelenia).

6. Nazwy wydawców podaje się w pełnym brzmieniu.

7. Jeśli publikacji został nadany DOI, to należy go podać w formie hiperłącza (na końcu opisu bibliograficznego, po przecinku).

8. Opis publikacji obcojęzycznej sporządza się w języku oryginału (np. „ed.”, Hrsg.”, „vol.”, „Teil”, „Bd.”, „no.”, „Nr.”), z wyjątkiem skrótu „s.”:  A. Cristià, Phonetic enhancement of sibilants in infant-directed speech, „The Journal of the Acoustical Society of America” 2010, vol. 128, no. 1, s. 424–434. 

9. Stosuje się konsekwentnie skróty łacińskie albo polskie:

– odniesienie do publikacji przywołanej w poprzednim przypisie:

G. Simmel, Most i drzwi. Wybór esejów, przeł. M. Łukasiewicz, Oficyna Naukowa, Warszawa 2006, s. 34. 

Ibidem, s. 35.

  lub:

 G. Simmel, Most i drzwi. Wybór esejów, przeł. M. Łukasiewicz, Oficyna Naukowa, Warszawa 2006, s. 34. 

Tamże, s. 35.

 –  odniesienie do publikacji tego samego autora w obrębie jednego przypisu: 

 D. Czaja, Wprowadzenie. Kłopoty z duszą, w: Idem, Anatomia duszy. Figury wyobraźni i gry językowe, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, [Kraków 2005]; Idem, Lekcje ciemności, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2009.

lub:

 D. Czaja, Wprowadzenie. Kłopoty z duszą, w: Tenże: Anatomia duszy. Figury wyobraźni i gry językowe, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, [Kraków 2005]; Tenże, Lekcje ciemności, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2009.

 – odniesienie do publikacji tej samej autorki w obrębie jednego przypisu:

 E. Kosowska, Kultura, literatura, antropologia, w: Eadem, Antropologia literatury. Teksty, konteksty, interpretacje, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2003; Eadem, Stąd do Teksasu: impresje amerykańskie, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2006.

 lub:

 E. Kosowska, Kultura, literatura, antropologia, w: Taż, Antropologia literatury. Teksty, konteksty, interpretacje, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2003; Taż, Stąd do Teksasu: impresje amerykańskie, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2006.

 – odniesienie do publikacji tych samych autorów w obrębie jednego przypisu, gdy co najmniej jeden z autorów jest mężczyzną:  

A. Czyż, S. Kubas, Doświadczenia węgierskiej transformacji ustrojowej – od Jánosa Kádára do Viktora Orbána, Remar, Katowice 2011; Eidem, Państwa Grupy Wyszehradzkiej: pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Wybrane aspekty polityki wewnętrznej i zagranicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2014.

 lub:

 A. Czyż, S. Kubas, Doświadczenia węgierskiej transformacji ustrojowej – od Jánosa Kádára do Viktora Orbána, Remar, Katowice 2011; Ciż, Państwa Grupy Wyszehradzkiej: pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Wybrane aspekty polityki wewnętrznej i zagranicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2014.

 – odniesienie do publikacji tych samych autorek w obrębie jednego przypisu:

 M. Bąk, L. Romaniszyn-Ziomek, Spacerkiem po Lizbonie, w: Eaedem, „Gdzie ziemia się kończy, a morze zaczyna”. Szkice polsko-portugalskie, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2016.

lub:

 M. Bąk, L. Romaniszyn-Ziomek, Spacerkiem po Lizbonie, w: Też, „Gdzie ziemia się kończy, a morze zaczyna”. Szkice polsko-portugalskie, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2016.

 – jeśli w opisie bibliograficznym nazwisk należących do jednej kategorii jest więcej niż trzy:

 M. Heidegger, Nietzsche, przeł. A. Gniazdowski et al., oprac. C. Wodziński, T. 2, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999.

 lub:

 M. Heidegger, Nietzsche, przeł. A. Gniazdowski i in., oprac. C. Wodziński, T. 2, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999.

 – jeśli w publikacji nie podano informacji o wydawcy, miejscu wydania, roku wydania, stosuje się skróty odpowiednio: „s.n.” lub „b.n.w.”, „s.l.” lub „b.m.w.”, „s.a.” lub „b.r.w.”. 

10. Ponowne przywołanie publikacji już przytoczonej w danym rozdziale wymaga zastosowania opisu skróconego (nie stosuje się skrótów „op. cit.” ani „dz. cyt.”):

 B. Malinowski, Szkice z teorii kultury, Książka i Wiedza, Warszawa 1958, s. 78.

 E. Kosowska,  Antropologia  literatury.  Teksty,  konteksty,  interpretacje,  Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2003, s. 167.

 B. Malinowski, Szkice z teorii kultury…, s. 80–81.

C. Hernas, Barok, PWN, Warszawa 1973, s. 122.

E. Kosowska, Antropologia literatury…, s. 168.

C. Hernas, Barok…, s. 133.  

II.A. Źródła prawa i orzecznictwo należy cytować w przypisach dolnych, bez powtarzania ich w bibliografii załącznikowej, według wzorów.

• publikatory – aktów prawnych i orzeczeń – zawsze wprowadzamy w przypisie, nigdy w samym tekście. Jeśli w tekście pojawia się pełna nazwa ustawy (razem z datą uchwalenia), to w przypisie już jej nie powtarzamy, a jedynie podajemy publikator;
• do każdego z orzeczeń należy podać stosowny publikator. Jeśli orzeczenie pochodzi z bazy, w której wprowadzono numerację orzeczeń (np. Lex), konieczne jest podanie tego numeru;
• redakcja posługuje się przyjętym wykazem skrótów najczęściej pojawiających się ustaw w obrębie czasopisma. Prosimy o stosowanie poniższych skrótów. W przypadku innych nieumieszczonych poniżej ustaw, prosimy o wprowadzenie skrótu przez Autora i konsekwentne posługiwanie się nim w obrębie tekstu.

 ŹRÓDŁA PRAWA

Konstytucja
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.).

Ustawy
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2011 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r. poz. 1219 ze zm.).

Rozporządzenie
Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 30 maja 2020 r. w sprawie w sprawie sposobu ustalania wartości wskaźnika hałasu L_DWN (Dz.U. z 2020 r. poz. 1018).

Konwencje
Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości (Dz.U. z 2015 r. poz. 728).

Inne

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (przekształcenie) (Dz. Urz. UE L 173 z dnia 12 czerwca 2014 r., s. 349-496, ze zm.).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 z dnia 10 maja 2023 r. ustanawiające mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 (Dz. Urz. UE L 130 z dnia 16 maja 2023 r., s. 52–104).

ORZECZNICTWO

Orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu
Wyrok TSUE z dnia 25 lutego 2018 r., sprawa C-336/16, ECLI:EU:C:2018:586.

Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. SK 2/17, OTK-A 2019/36.

Orzecznictwo Sądu Najwyższego

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2007 r., sygn. I CSK 125/07, „OSP” z 2008 r. Nr 7-8, poz. 72.

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego

Wyrok NSA z dnia 7 marca 2018 r., sygn. I OSK 1073/17, LEX nr 12120.

Orzecznictwo sądów powszechnych

Wyrok SA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2020 r., sygn. IV AUa 1991/19, LEX nr 123456.

Orzecznictwo sądów administracyjnych

Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 30 maja 2020 r., sygn. IV SAB/Gl 69/19, LEX nr 151510.

Tabele i ilustracje

Tabele i ilustracje należy umieszczać jak najbliżej tekstu, którego dotyczą. Tabelę podpisujemy „Tabela” lub ”Table” oraz podajemy jej numer. Niżej w osobnej linijce wpisujemy jej tytuł. Pod tabelą zamieszczamy jej źródło.

Innego rodzaju materiały wizualne (ilustracje) wprowadzamy z podpisem „Ilustracje” lub „Figure” (skrót „Fig.”) z cyfrą arabską i nagłówkiem (opisem) w tej samej linii.

 Zasady sporządzania bibliografii załącznikowej

Teksty powinny zawierać również bibliografię gromadzącą informacje o wszystkich wykorzystanych źródłach (z wyjątkiem aktów prawnych), z wyszczególnieniem w odrębnej, końcowej części źródeł elektronicznych.

Prosimy o alfabetyczne uporządkowanie źródeł.

Pozycje bibliograficzne zapisane cyrylicą powinny zostać poddane transliteracji. Zachęcamy do skorzystania z serwisu internetowego: https://www.ushuaia.pl/transliterate i wybór opcji transliteracji: rosyjski BGN-PCGN. W nawiasie kwadratowym należy podać wersję oryginalną/cyrylicą. 

Nie należy tłumaczyć przypisów bibliograficznych, w szczególności tytułów publikacji, które nie zostały opublikowane w języku angielskim (lub innym języku tłumaczenia). W przypadku potrzeby ułatwienia odbioru tekstu dopuszczalne jest dodanie tłumaczenia tytułu ad hoc w nawiasie, przy zachowaniu oryginalnego brzmienia tytułu jako podstawowego zapisu.

ORCID

Autorzy są zobowiązani do podania identyfikatora ORCID podczas zgłaszania artykułu do publikacji.

ORCID zapewnia jednoznaczną identyfikację autorów, ułatwia prawidłowe przypisywanie dorobku naukowego oraz zwiększa widoczność publikacji w międzynarodowym obiegu naukowym.

Autorzy, którzy nie posiadają identyfikatora ORCID, mogą bezpłatnie zarejestrować się na stronie: https://orcid.org/ 

OPŁATY

Prawne Problemy Górnictwa i Ochrony Środowiska nie obciążają Autorów kosztami za zgłaszanie tekstów, proces recenzyjny, publikację, archiwizację ani dostęp pełnotekstowy.

 SYSTEM ANTYPLAGIATOWY

Redakcja czasopisma w celu zapobiegania plagiatowi korzysta z systemu antyplagiatowego https://www.crossref.org/services/similarity-check/ przy użyciu oprogramowania iThenticate  (http://www.ithenticate.com/) należącego do firmy Turnitin – globalnego dostawcy usług technologicznych dla nauki i edukacji. System pozwala sprawdzić domniemane podobieństwo tekstu z miliardami źródeł internetowych oraz tekstami zdeponowanymi przez wydawców korzystających z Similarity Check.

LICENCJA

Złożenie tekstu jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na udostępnianie tekstu wraz z metadanymi na warunkach licencji Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowa (CC BY-SA 4.0).  Autorzy zachowują wszelkie prawa do swojego tekstu.  Autorzy mają prawo do umieszczania opublikowanych już artykułów w serwisach i repozytoriach własnego wyboru.