Autorytet i wartości u stóp



Abstrakt

Lech Witkowski

Authority and Values at One’s Feet

The author attempts to summarize his own discussions from previous books devoted to the category of authority in social practice, symbolic culture, and in the history of humanities and social sciences. He emphasizes the idea of treating every place that can implement the reference to authorities as being at every man’s feet, at hand. Such perspective invalidates the view of authority in terms of a highly dominating point of reference, or a guarantee of certainty which relieves us from the effort of our own investigations, and points out the illusion of treating authority only in terms of a distanced repetition of erudite associations. What matters is the value of a real encounter with the life-giving symbolic contents which is easily neglected instead of being carefully considered. It is absolutely crucial to liberate education and spiritual development from the ritualization of pretence, and the lack of care for being rooted in culture in terms of symbolic memory. The author cites examples of Paul Ricoeur’s experiences as a dean during the student revolt, Joseph Chałasiński’s analysis of the “intelligentsia ghetto” and its relation to the authority, as well as specific approaches to Andrew Kiev’s masterpieces. Czeslaw Milosz, and Martin Heidegger turn out to have been crucial for the understanding of authority for the author of the article.


Pobierz

Opublikowane : 2013-01-01


WitkowskiL. (2013). Autorytet i wartości u stóp. Er(r)go. Teoria - Literatura - Kultura, (26). Pobrano z https://journals.us.edu.pl/index.php/ERRGO/article/view/2602

Lech Witkowski  errgo@us.edu.pl
Akademia Pomorska w Słupsku; Wydział Nauk Społecznych; Instytut Pedagogiki i Pracy Socjalnej Kujawsko-Pomorska Szkoła Wyższa w Bydgoszczy  Polska
W 1969 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Kopernika w Toruniu. Następnie podjął studia matematyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończył w roku 1974, jako student "Primus inter pares" z 1973 roku[2]. Sześć lat później doktoryzował się na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie pracą pt. Teoria poznania we współczesnym racjonalizmie (na przykładzie koncepcji Ferdynanda Gonsetha). W 1990 roku, na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu uzyskał habilitację za rozprawę zatytułowaną Tożsamość i zmiana. Wstęp do epistem. analizy kontekstów edukacyjnych. Tytuł profesora otrzymał w 1998 roku. Po odejściu z UMK, pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W jego procedurze habilitacyjnej pozytywnie występowali m.in.: Aleksandra Jasińska-Kania, Jerzy Kmita i Marek Siemek[2]. Przez wiele lat utrzymywał kontakty naukowe z filozofami w Szwajcarii i we Włoszech, z pedagogami w USA i Kanadzie[2]. Bywa recenzentem projektów badawczych w konkursach na granty ministerialne oraz sukcesywnie bierze udział gremiach jurorskich z filozofii[2]. W latach 1980 i 1981 próba reformy systemu partyjnego pod postacią tzw. struktur poziomych w PZPR sfinalizowała się internowaniem i odsunięciem od nauczania Lecha Witkowskiego na rok, pod naciskiem służby bezpieczeństwa[2].

Jest członkiem: Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. Odbywał staże naukowe na Uniwersytetach w Mediolanie (1985) i w Perugii (1987). Na UMK pracował w latach 1974-2000. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Humanistycznego w latach 1993-1996. Był kierownikiem Zakładu Filozofii Współczesnej w latach 1992-2000. Natomiast w latach 2007-2012 był pracownikiem Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy[3]. Obecnie związany jest z Akademią Pomorską w Słupsku oraz z Kujawsko-Pomorską Szkołą Wyższą w Bydgoszczy w której jest dyrektorem Centrum Studiów Zaawansowanych i Badań Naukowych



"Er(r)go. Teoria - Literatura - Kultura" publikuje teksty wcześniej nieopublikowane na podstawie licencji Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe (CC BY-SA 4.0).