Artykuł analizuje popularyzację pracy zdalnej w Polsce w latach 2020–2024 na podstawie danych GUS, w kontekście modernizacji refleksyjnej. Pandemia COVID-19 przyspieszyła uelastycznienie rynku pracy, prowadząc do niezamierzonych konsekwencji, takich jak przekształcenie pracy zdalnej z tymczasowego rozwiązania w trwałą praktykę, szczególnie w sektorach wiedzy. Badanie oferuje ilościową analizę tego zjawiska, ocenia trwałość zmian i nierówności w dostępie do niej, interpretując je w ramach społeczeństwa ryzyka. Artykuł przedstawia pierwszą kompleksową analizę danych GUS dotyczących pracy zdalnej, wypełniając lukę w polskiej literaturze przedmiotu.

Zawody morskie są od dekad w kręgu zainteresowania polskiej socjologii morskiej. Naukowcy zajmujący się pracą na morzu reprezentowali nie tylko Gdańsk i Szczecin, ale także Poznań czy Katowice. W artykule został zaprezentowany dorobek badawczy kilku dekad na tym polu ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki zatrudnienia na statkach dalekomorskich. To środowisko pracy bywało postrzegane jako instytucja zamknięta, quasi-totalna. Następnie przedstawiono współczesne trendy badawcze m.in. w zakresie kultury bezpieczeństwa, równouprawnienia, czy automatyzacji oraz wyzwania, jakie stawia przed organizatorami pracy na morzu idea niebieskiej gospodarki.

Artykuł porusza problematykę stygmatyzacji i dyskryminacji osób z nadmierną masą ciała na polskim rynku pracy. Jego głównym celem jest analiza postrzegania osób z nadwagą i otyłością w miejscu pracy z perspektywy specjalistów ds. HR i menedżerów. Kluczowym zagadnieniem jest określenie, kto współcześnie uznawany jest za osobę z nadmierną masą ciała w kontekście zawodowym, jakie stereotypy funkcjonują w odniesieniu do nadwagi i otyłości, a także czy i w jaki sposób osoby z dodatkowymi kilogramami mogą być dyskryminowane przez pracowników HR, kadrę menedżerską oraz współpracowników. Prezentowane wnioski opierają się na wynikach badań jakościowych przeprowadzonych przez autorkę wśród specjalistów ds. HR i menedżerów.