Artykuł analizuje popularyzację pracy zdalnej w Polsce w latach 2020–2024 na podstawie danych GUS, w kontekście modernizacji refleksyjnej. Pandemia COVID-19 przyspieszyła uelastycznienie rynku pracy, prowadząc do niezamierzonych konsekwencji, takich jak przekształcenie pracy zdalnej z tymczasowego rozwiązania w trwałą praktykę, szczególnie w sektorach wiedzy. Badanie oferuje ilościową analizę tego zjawiska, ocenia trwałość zmian i nierówności w dostępie do niej, interpretując je w ramach społeczeństwa ryzyka. Artykuł przedstawia pierwszą kompleksową analizę danych GUS dotyczących pracy zdalnej, wypełniając lukę w polskiej literaturze przedmiotu.

Spory zbiorowe to procesy dynamiczne, w których siła przetargowa stron konfliktu — pracodawców i związków zawodowych — ulega ciągłym zmianom w czasie. Punktem wyjścia jest założenie o strukturalnie ograniczonej instytucjonalnej sile przetargowej polskich związków zawodowych, wynikającej z obowiązujących regulacji prawnych dotyczących procedury sporu zbiorowego i prawa do strajku. Artykuł rozwija ujęcie siły przetargowej jako zmiennej krótkookresowej, podatnej na wahania nawet na poszczególnych etapach konfliktu. Analiza oparta jest na badaniach jakościowych obejmujących wywiady z liderkami i liderami związków zawodowych prowadzącymi spory zbiorowe w latach 2019—2022. Wyniki badań wskazują, że pracodawcy systematycznie wykorzystują, m.in. procedury prawne, represje wobec działaczy związkowych oraz jurydyzację konfliktu w celu ograniczania siły przetargowej pracowników. W odpowiedzi związki zawodowe sięgają po strategie kompensacyjne, takie jak mobilizacja pracownicza, eksternalizacja konfliktu, budowanie koalicji społecznych oraz stosowanie pozaformalnych form nacisku. Wyniki pokazują, że przebieg sporu zbiorowego należy analizować jako relacyjną sekwencję wzajemnych oddziaływań, w której straty w jednym obszarze siły przetargowej mogą być częściowo równoważone przez uruchamianie innych jej źródeł. Zrozumienie tej dynamiki jest kluczowe dla analizy współczesnych konfliktów pracy oraz funkcjonowania zbiorowych stosunków pracy w Polsce.

Artykuł porusza problematykę stygmatyzacji i dyskryminacji osób z nadmierną masą ciała na polskim rynku pracy. Jego głównym celem jest analiza postrzegania osób z nadwagą i otyłością w miejscu pracy z perspektywy specjalistów ds. HR i menedżerów. Kluczowym zagadnieniem jest określenie, kto współcześnie uznawany jest za osobę z nadmierną masą ciała w kontekście zawodowym, jakie stereotypy funkcjonują w odniesieniu do nadwagi i otyłości, a także czy i w jaki sposób osoby z dodatkowymi kilogramami mogą być dyskryminowane przez pracowników HR, kadrę menedżerską oraz współpracowników. Prezentowane wnioski opierają się na wynikach badań jakościowych przeprowadzonych przez autorkę wśród specjalistów ds. HR i menedżerów.

Zawody morskie są od dekad w kręgu zainteresowania polskiej socjologii morskiej. Naukowcy zajmujący się pracą na morzu reprezentowali nie tylko Gdańsk i Szczecin, ale także Poznań czy Katowice. W artykule został zaprezentowany dorobek badawczy kilku dekad na tym polu ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki zatrudnienia na statkach dalekomorskich. To środowisko pracy bywało postrzegane jako instytucja zamknięta, quasi-totalna. Następnie przedstawiono współczesne trendy badawcze m.in. w zakresie kultury bezpieczeństwa, równouprawnienia, czy automatyzacji oraz wyzwania, jakie stawia przed organizatorami pracy na morzu idea niebieskiej gospodarki.