Tekst opisuje działalność sformalizowanych i nieformalnych ruchów oddolnych w społeczności lokalnej Lewkowa (Wielkopolska) oraz ich wpływ na animację życia społeczno-kulturalnego miejscowości. Ponadto, przedstawia w jaki sposób wspomniane działania ruchów oddolnych integrują mieszkańców społeczności wiejskiej w życiu codziennym. W tym celu, omówiono przykład kilku, najbardziej zaangażowanych, działających w Lewkowie grup o charakterze oddolnym, m.in. Koło Gospodyń Wiejskich w Lewkowie jako kluczowy z tych przykładów. Tekst powstał na podstawie zebranych i przeanalizowanych, wcześniej w ramach przygotowań pracy licencjackiej, materiałów z badań etnograficznych. Opierały się one na klasycznych metodach badań empirycznych, w szczególności na wywiadzie częściowo-ustrukturyzowanym oraz obserwacji uczestniczącej. Całość opracowania bazuje na zdefiniowanych pojęciach analitycznych, w szczególności na pojęciu społeczności lokalnej (Chwieduk, 2018: 20).
W tekście, przedstawiono najważniejsze dla społeczności lokalnej Lewkowa działania animujące i integracyjne, prowadzone w ramach grup oddolnych m.in. proces organizacji popularnych na wsi wydarzeń kulturalnych, zrzeszających ogół mieszkańców. Wydarzenia te, w sposób znaczący wpływają na całe  codzienne życie społeczne mieszkańców Lewkowa, a opis procesu ich przygotowania i organizacji przez ruchy oddolne daje wyraźny obraz specyfiki przedstawianej społeczności lokalnej. 

Podcast stał się w ostatnich latach jednym z kluczowych mediów współczesnej kultury, rozwijając się na styku tradycyjnego radia, mediów cyfrowych oraz serwisów streamingowych. Artykuł przedstawia podcast jako medium złożone, analizowane z trzech głównych perspektyw: radia, teorii komunikowania oraz zjawiska konwergencji mediów. W pierwszej części tekst porządkuje definicje podcastu i videocastu, wskazując najważniejsze cechy formalne i funkcjonalne, takie jak odcinkowość, mobilność, możliwość subskrypcji oraz dopasowanie do rytmu życia odbiorcy. Następnie omówiona zostaje krótka historia rozwoju podcastu – od wczesnych eksperymentów z RSS i formułą broadcastu po powstanie terminu „podcast" oraz jego popularyzację na świecie i w Polsce. Kolejna część dotyczy relacji między radiem a podcastem: zwraca uwagę na przenikanie się gatunków radiowych i podcastowych oraz na praktykę udostępniania audycji radiowych w formie podcastów, co podważa tezę o „śmierci radia", a raczej wskazuje na współistnienie i współpracę tych mediów. W dalszej części podcast zostaje ukazany jako przykład współczesnej konwergencji technologicznej, strukturalnej i kulturowej, łączącej różne formy przekazu, narzędzia i praktyki odbiorcze. Ostatni fragment poświęcony jest podcastowi jako formie komunikowania masowego i grupowego, w której realizowane są podstawowe funkcje komunikowania: informacyjna, edukacyjna, rozrywkowa, identyfikacyjna i fatyczna. Celem artykułu jest uporządkowanie pojęć, wskazanie głównych etapów rozwoju podcastu oraz pokazanie jego miejsca w pejzażu współczesnych mediów.