Artykuł analizuje organizację wyżywienia w polskich zakładach karnych typu zamkniętego i aresztach śledczych, uwzględniając krajowe ramy prawne oraz praktyczne wyzwania związane z ich realizacją. Podstawą dywagacji są przepisy Kodeksu karnego wykonawczego, odpowiedniego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości oraz aktualnie obowiązujących Zarządzeń Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Omówienie zostaje wzbogacone o badania empiryczne, w postaci indywidualnych wywiadów pogłębionych ze skazanymi. Autorka wskazuje na problemy takie jak ograniczenia budżetowe, monotonia posiłków czy regionalne różnice w przygotowywanych jadłospisach. W toku pracy proponowane są reformy, które potencjalnie mogą wspierać resocjalizację i poprawiać warunki odbywania kary.

 W niniejszym artykule dokonano analizy wybranych typów czynów zabronionych w celu opisania zakresu znamion terminu ,,osoba nieporadna”. Przedmiot rozważań stanowił przede wszystkim obszar ochrony dóbr prawnych osób nieporadnych na gruncie polskiego prawa. W tym celu w poszczególnych częściach pracy zostały przedstawione najważniejsze przepisy prawa materialnego zapewniające ochronę osób nieporadnych. W poniższym tekście zostały omówione szczegółowo źródła nieporadności, takie jak: wiek, stan fizyczny oraz psychiczny, a także stany faktyczne, w których można mówić o nieporadności. W dalszej części skupiono się na przedstawieniu zakresu prawnokarnej ochrony osób nieporadnych, poprzez analizę dogmatycznoprawną wybranych typów rodzajowych przestępstw ujętych w obecnie obowiązującym kodeksie karnym. Szczególną uwagą objęte zostały czyny zabronione zawarte w rozdziale XXVI kodeksu karnego. Efektem tej analizy jest przedstawienie zakresu prawnokarnej szczególnej ochrony osób nieporadnych gwarantowanych przez polskiego prawodawcę.

Rozważania podjęte w artykule koncentrują się również wokół znamienia przedmiotu czynu zabronionego ,,osoba nieporadna”, z uwzględnieniem czynników powodujących stan nieporadności, które są kluczowe przy definiowaniu wyżej wspomnianego terminu. Omówieniu podlega także zasadność i potrzeba lub jej brak wprowadzenie definicji legalnej terminu ,,osoba nieporadna” oraz konsekwencji wynikających z braku tejże definicji de lege lata, a także skutków jakie mogłyby powstać w wyniku zdefiniowania omawianego terminu.

The aim of this article is to provide a dogmatic analysis of the crime of diplomatic betrayal as it is defined in Article 129 of the Criminal Code. The author attempts to highlight numerous interpretative difficulties associated with the vague characteristics of this type of prohibited act, such as acting to the detriment of the Republic of Poland, authorization to act on its behalf, or a foreign organization. He gives examples of quasi-states such as Transnistria, Abkhazia, and South Ossetia, in relations with which, under the current interpretation of Article 129 of the Criminal Code, it may become “dead letter.” The study also points out that greater emphasis should be placed on the possibility of damage to the image of the Polish state as a result of diplomatic treason, which, it seems, may have much more negative consequences for the Republic of Poland than other types of damage.