Artykuł dotyczy sposobu ustalenia wieku sprawcy czynu zabronionego. Głównym problemem badawczym jest to, w oparciu o jaką zasadę oblicza się wiek sprawcy. W literaturze prezentuje się odmienne stanowiska. Część z nich odwołuje się do rozwiązań obowiązujących w prawie cywilnym, na zasadzie analogii legis. Pozostałe optują za przyjęciem metody „od chwili do chwili”, zwaną computatio naturalis, zgodnie z którą sprawca kończy określony wiek dopiero w konkretnej godzinie i minucie dnia odpowiadającego dacie jego urodzin. Analiza przedstawionego zagadnienia prowadzona była z uwzględnieniem celów i funkcji, jakie związane są z przesłanką wieku w przedmiocie podstaw przypisania odpowiedzialności karnej, a także z wykorzystaniem wnioskowań z analogiae legis i iuris. Wnioski wynikające z analizy potwierdziły z kolei hipotezę badawczą, że na gruncie regulacji prawnokarnych związanych obliczaniem terminów mających znaczenie w sferze prawa karnego materialnego, należy przyjąć rachubę czasu w oparciu o metodę „od chwili do chwili”.

The aim of this article is to analyze crime rates in the Przemyśl district before the outbreak of the Russian-Ukrainian war and during its first year. The question was raised as to whether the influx of refugees had affected the level of public safety. The study, based on an analysis of legal acts, administrative and statistical data, as well as the literature on the subject, showed that despite unprecedented migration, there was no rise in crime. The number of criminal and traffic offenses decreased, and the high detection rate of perpetrators remained unchanged. The biggest problemremained traffic crimes that were not related to migration. Misinformation that caused social anxiety, were crucial. The article highlights the role of reliable communication and the state actions of public institutions in maintaining social stability was emphasized.

Artykuł prezentuje badanie praktyki stosowania urzędowych wzorów uzasadnień orzeczeń w postępowaniach dyscyplinarnych wybranych korporacji zawodowych. Dane badawcze uzyskano poprzez zwrócenie się o udostępnienie informacji publicznej do 84 sądów dyscyplinarnych. Wyniki badania wykazały, że zdecydowana większość z nich nie stosuje normy z art. 99a k.p.k. Dalsza analiza prowadzi autora do wniosków szerszych, dotyczących instytucji odpowiedniego stosowania prawa. Pozwala ona dokonywać systemowej a nie incydentalnej, kontroli zgodności praktycznych skutków aplikacji rozwiązań ustawowych z celami ich wprowadzenia, a następnie kontroli zgodności tychże celów ze specyfiką postępowania dyscyplinarnego. Daje to sądownictwu dyscyplinarnemu dodatkowy, nieznany powszechnemu, wymiar niezawisłości.