Badanie analizuje koncepcję siebie u osób z afazją w sześciu kluczowych wymiarach funkcjonowania psychospołecznego. Próba badawcza obejmowała 40 respondentów z zdiagnozowaną afazją, którzy zostali ocenieni za pomocą standaryzowanego Kwestionariusza Koncepcji Siebie. Wyniki ujawniają zróżnicowany profil koncepcji siebie z najniższymi wartościami w obszarze sensu i samorealizacji (tylko 10% respondentów osiągnęło ponadprzeciętne wartości), podczas gdy stosunkowo wyższe wartości odnotowano w wymiarach adaptacji społecznej i odporności na lęk. Analiza rozkładu wartości w poszczególnych wymiarach wykazuje przewagę wartości przeciętnych, co sugeruje potencjał do ukierunkowanej interwencji. Badanie przezwycięża metodologiczne ograniczenia wcześniejszych badań, wykorzystując wielowymiarowe podejście do oceny koncepcji siebie i identyfikuje konkretne obszary wymagające zwiększonej uwagi w procesie rehabilitacji.

Artykuł prezentuje spojrzenie neurologopedy na wcześniactwo, które wiąże się z różnymi następstwami, ujawniającymi się w późniejszym rozwoju. Poród przedwczesny to nie tylko krótsza ciąża, mniejszy noworodek, ale przede wszystkim ogrom konsekwencji w rozwoju dziecka oraz wyzwania dla rodziny niemowlęcia. Wiąże się on z chorobami dziecka, częstszymi wizytami u różnych specjalistów, trudnościami w opiece nad tak maleńkim dzieckiem, ale także potrzebą monitorowania rozwoju funkcji prymarnych i umiejętności językowych i poznawczych. Autorki zwracają uwagę na fakt, iż w zależności od podjętych działań mających na celu zminimalizowanie określonych zaburzeń prymarnych oraz momentu ich zastosowania można spotkać dzieci z przedwczesnych porodów, które potrzebują jedynie stymulacji ich rozwoju, ale są też takie, które bez systemowej terapii, nie mogą się znaleźć w procesie edukacji.

Artykuł ma charakter przeglądowy, jego celem było rozpoznanie aktualnego stanu wiedzy o rozumieniu znaczeń słów przez osoby z autyzmem. Omówiono kolejno problemy odniesienia (referencji), zakresu (denotacji), struktury znaczenia, cech semantycznych oraz wieloznaczności. Analiza ujawniła, że osoby z ASD posiadają rozwinięte w różnym stopniu umiejętności, które pozwalają na przyswajanie słów i ich używanie. Jednocześnie dysponowanie pewnymi aspektami znaczenia i eksplicytna wiedza o słowie mogą być w różnym stopniu ograniczone. Interpretacja wyników badań nad sprawnościami semantyczno-leksykalnymi osób z ASD wymaga ostrożności uwzględniającej specyfikę przedmiotu i podmiotu badań, podstaw teoretycznych, uwarunkowań metodologicznych, kontekstu badawczego. Potrzeba dalszych badań nad rozumieniem słów przez osoby z ASD. Diagnoza logopedyczna osób z ASD musi uwzględniać sprawności semantyczno-leksykalne. Skuteczne interwencje terapeutyczne powinny zmierzać do poprawy rozumienia znaczeń słów, stosownie do potrzeb indywidualnych, co wiąże się z koniecznością wdrażania takich podejść, metod, strategii, które pozwolą budować znaczenie we wszystkich jego relewantnych wymiarach.

Podłożem zaburzeń charakterystycznych dla zespołu Dravet jest wystąpienie mutacji genetycznej w obrębie: SCN1A, SCN9A, SCN2B, PCDH19, GABRG2, GABRA1 lub STXBP1, w wyniku czego dochodzi do encefalopatii, a objawem tych nieprawidłowości jest lekooporna padaczka. Sprzężenie takich czynników jak: uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, niepełnosprawność intelektualna, a także ciężka, rozpoczynająca się w okresie niemowlęcym padaczka, prowadzi po krótkim okresie normatywnego rozwoju do regresu nabytych umiejętności, który obejmuje komunikację, deficyty poznawcze oraz ruchowe. Trudności poznawcze oraz motoryczne stanowią istotne wskazania do podjęcia wielospecjalistycznej terapii umożliwiającej progres rozwojowy, kompensację zaburzonych funkcji, a także wypracowanie takich strategii funkcjonowania, które pozwolą uzyskać optymalną jakość życia pomimo fluktuacji w zakresie intensywności występowania objawów lekoopornej padaczki.

W przedstawionym tekście autorka podkreśla istotną rolę funkcji psychicznych w regulacji procesów komunikacji słownej w stanach normy i patologii. Zauważa jedno­cześnie wpływ emocji na obraz objawów i przebieg terapii motorycznych zaburzeń mowy. Autorka prezentuje również zasady kompleksowej terapii logopedyczną, która uwzględnia zindywidualizowane podejście do osób z motorycznymi zaburzeniami mowy. Podkreśla, że uwzględnienie indywidualnych możliwości i potrzeb pacjenta jest istotne dla uzyskania pozytywnych rezultatów terapii.

Artykuł przedstawia studium przypadku dwudziestoczteroletniej kobiety z hemiplegią lewostronną spastyczną, w której diagnostyce zastosowano niestandardowe metody i narzędzia badawcze typowe dla oceny czynnościowych zaburzeń mowy. Celem było szczegółowe opisanie indywidualnych cech przypadku, podkreślenie wyjątkowego charakteru MPD oraz wykazanie konieczności stosowania zindywidualizowanego podejścia diagnostycznego. Praca zwraca również uwagę na potrzebę odejścia od błędnego utożsamiania MPD wyłącznie z zaburzeniami dyzartrycznymi.

W artykule opisano studium przypadku pacjentki z czynnościową dysfonią hiperfunkcjonalną. Odnosząc się do literatury przedmiotu, scharakteryzowano definicję dysfonii
hiperfunkcjonalnej, opisano biomechanikę traktu głosowego. Podkreślono rolę współpracy w interdyscyplinarnym zespole. Wskazano cechy głosu pacjentki z dysfonią hiperfunkcjonalną. Zaprezentowano przykładowy plan rehabilitacji neurologopedycznej obejmujący manualną terapię krtani oraz terapię LAX VOX. Porównano wyniki badań wstępnych i wyniki badań po 4 miesiącach rehabilitacji neurologopedycznej, w celu oceny skuteczności podjętych działań rehabilitacyjnych.

Zaburzenia artykulacji o charakterze rotacyzmu właściwego występują zarówno u dzieci, nastolatków, jak i u osób dorosłych. W artykule zaprezentowano studium przypadku 19–letniej kobiety borykającej się z rotacyzmem jednouderzeniowym (niepełnym). Przedstawiono dane ze szczegółowego wywiadu, opisano przebieg diagnozy logopedycznej oraz scharakteryzowano motywacje pacjentki do podjęcia terapii logopedycznej. Wskazano na dominację środowiskowych przyczyn zaburzeń oraz terapeutyczną rolę logopedycznych badań przesiewowych u opisywanej pacjentki.